Darth Rydzyk, Epizod 22 - "Czego nie słucha Boski Roman Dżi. "
Klika słów o świętym Jakubie :
Wsród apostolów bylo dwóch Jakubów. Dla odróznienia nazywani sa Wiekszy i Mniejszy, albo tez Starszy i Mlodszy. Przy tym prawdopodobnie nie chodzilo o ich wiek, ale o kolejnosc przystepowania do grona apostolów.
Sw. Jakub Wiekszy jest tym, który jest wymieniany w spisie apostolów wczesniej: swieci Mateusz i Lukasz wymieniaja go na trzecim miejscu, a swiety Marek na drugim.
Jakub Starszy byl bratem sw. Jana apostola; ich ojcem byl Zebedeusz, a matka sw. Salome. Obaj byli rybakami i mieszkali nad Jeziorem Galilejskim (Tyberiadzkim), prawdopodobnie w Betsaidzie. Sw. Jan podaje, ze byli wspólnikami sw. Piotra apostola.
Jakub nalezal do uprzywilejowanych uczniów Pana Jezusa, którzy byli swiadkami wskrzeszenia córki Jaira, przemienienia na górze Tabor oraz modlitwy w Ogrójcu. Byl takze swiadkiem drugiego cudownego polowu ryb, o którym mówi sw. Jan w swojej Ewangelii.
Mial Jakub popedliwy charakter: zadal, aby na pewne miasto w Samarii, które nie przyjelo Pana Jezusa, spadl piorun i spalil je; nalezal do tych uczniów, którzy pytali Pana Jezusa na osobnosci, kiedy bedzie koniec swiata. Prawdopodobnie z powodu tego charakteru Pan Jezus nadal mu przydomek "Syn Gromu".
Tradycja podaje, ze sw. Jakub Wiekszy po Zeslaniu Ducha Swietego udal sie najpierw do Hiszpanii, zeby tam glosic Dobra Nowine. Z tego tez zapewne powodu jest on szczególnie czczony wlasnie w Hiszpanii i w Portugalii - jest pierwszym patronem tych krajów. Niezaleznie od tego, czy to prawda, byl pierwszym biskupem Jerozolimy. Byl tez pierwszym wsród apostolów, a drugim po sw. Szczepanie meczennikiem Kosciola. W 44 roku Herod Agryppa I, wnuk Heroda I Wielkiego, chcac sie przypodobac Zydom, kazal sciac sw. Jakuba, a potem uwiezic sw. Piotra. Euzebiusz podaje jako glos tradycji, ze sw. Jakub ucalowal swojego kata, czym kat tak sie wzruszyl, ze nawrócil sie na chrzescijanstwo, ponoszac za to takze meczenska smierc.
Stfurca o świętym Jakubie :
Jedno przyznać trzeba - "Syn Gromu" brzmi groźnie. Oficjalne biografie rzadko wspominają o pewnej, nieokreślonej z resztą, ilości szczebli ze słynnej drabiny, które trafiły do półoficjalnego obrotu pamiątkami i relikwiami. Swoją drogą taka drabina doskonale nadawałaby się jako miejsce instalacji ogólnoświatowego nadajnika Radyja, albo do obserwacji poczynań wrogich sił, kłębiących się na Bliskim Wschodzie.
Księga Rodzaju 28, 10-17:
"Kiedy Jakub wyszedlszy z Beer — Szeby wedrowal do Charanu, trafil na jakies miejsce i tam sie zatrzymal na nocleg, gdyz slonce juz zaszlo. Wzial wiec z tego miejsca kamien i podlozyl go sobie pod glowe, ukladajac sie do snu na tym wlasnie miejscu. We snie ujrzal drabine oparta na ziemi, siegajaca swym wierzcholkiem nieba oraz aniolów Bozych, którzy wchodzili w góre i schodzili na dól. A oto Pan stal na jej szczycie i mówil: «Ja jestem Pan, Bóg Abrahama i Bóg Izaaka. Ziemie, na której lezysz, oddaje tobie i twemu potomstwu. A potomstwo twe bedzie tak liczne jak proch ziemi, ty zas rozprzestrzenisz sie na zachód i na wschód, na pólnoc i na poludnie; wszystkie plemiona ziemi otrzymaja blogoslawienstwo przez ciebie i przez twych potomków. Ja jestem z toba i bede cie strzegl, gdziekolwiek sie udasz; a potem sprowadze cie do tego kraju. Bo nie opuszcze cie, dopóki nie spelnie tego, co ci obiecuje».
A gdy Jakub zbudzil sie ze snu, pomyslal: «Prawdziwie Pan jest na tym miejscu, a ja nie wiedzialem». I zdjety trwoga rzekl: «O, jakze miejsce to przejmuje groza! Prawdziwie jest to dom Boga i brama do nieba!» "
